ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ
 
ΠΑΥΛΟΣ Δ. ΠΕΖΑΡΟΣ*
Αθήνα, 2004

Για περισσότερα από 20 χρόνια τώρα, μετά την προσχώρηση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) το 1981, η ελληνική γεωργία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ευρωπαϊκής γεωργίας και διέπεται πλήρως από τους κανόνες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ).

Στο πλαίσιο αυτό, ριζικές ή ακόμα και δραματικές αλλαγές έχουν επέλθει, με αποτέλεσμα την προοδευτική μετατροπή του τομέα στην εγχώρια σκηνή.

Ωστόσο ορισμένες παράμετροι εξακολουθούν να δεσπόζουν στον τομέα. Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη από τις Νοτιο-ευρωπαϊκές χώρες που εντάχθηκε στην Κοινότητα.

Εκείνη την εποχή, η χώρα βρισκόταν ακόμη σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης σε σύγκριση με τα τότε εννέα κράτη μέλη.

Ο γεωργικός τομέας, με καθαρά μεσογειακά χαρακτηριστικά και με αδύναμες δομές, είχε μια ιδιαίτερα υψηλή συμμετοχή στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας.

Οι υφιστάμενες διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Κοινότητας απαλύνθηκαν αργότερα, μετά την προσχώρηση της Ισπανίας και Πορτογαλίας, αλλά συγκεκριμένες «ιδιαιτερότητες» εξακολουθούν να υφίστανται, σε σημείο που να διαφοροποιούν σημαντικά την ελληνική γεωργία από αυτήν της υπόλοιπης Κοινότητας, ιδιαιτερότητες που εξακολουθούν να επηρεάζουν την ελληνική προσέγγιση ως προς την συνεχή διαδικασία διαμόρφωσης της ΚΑΠ.

* Οικονομολόγος, Διευθυντής Αγροτικής Πολιτικής στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης &      Τροφίμων, Αντιπρόεδρος της Ομάδας Εργασίας «Αγροτικές Πολιτικές & Αγορές» του ΟΟΣΑ.
Οι απόψεις που εκφράζονται στο παρόν κείμενο είναι αυστηρά προσωπικές.